Herinnering aan Sjef van der List

Sjef van der List, geboren op 22 januari 1948, overleed onlangs op 7 september in de leeftijd van 73 jaar.(foto: finale OSBO-cup mei 2018)

Op de rouwkaart lees ik dat in januari van dit jaar de diagnose vasculaire dementie was vastgesteld en dat hij daarna snel geestelijk achteruit ging. Ik kende Sjef niet goed, en had de laatste tijd geen contact meer met hem, maar toch wil ik graag stil staan bij zijn overlijden. Want wij hadden een gemeenschappelijke belangstelling die ons samen bracht bij verschillende bordspellen. Allereerst natuurlijk schaken, dat hij altijd met veel inzet beoefende. Wij waren ongeveer van gelijke sterkte, en de einduitslag van de partijen die ik bij hem thuis heb gespeeld de afgelopen jaren zal denk ik 50-50 zijn geweest. Toen mijn interesse een aantal jaren geleden van schaken zich verbreedde naar andere bordspellen, ging ik op zoek naar een GO-club. Omdat die er niet is in Zutphen, ging ik naar Deventer waar al jaren een kleine, maar zeer actieve GO-vereniging bestaat. Tot mijn verrassing kwam ik daar Sjef tegen, die al een groot aantal jaren een enthousiaste GO-speler is.

Toen hij nog in Vorden woonde, en niet mocht autorijden, kwam hij naar station Zutphen, vanwaar we met mijn auto naar Deventer reden. Als beginnend GO-speler had ik natuurlijk geen kans tegen Sjef, maar hij heeft me wel enkele belangrijke beginselen bijgebracht. Maar dat is nog niet alles. Toen bleek dat we allebei ook gegrepen waren door Shogi, Japans schaken. Ik denk dat niet veel clubleden dat weten, maar tientallen jaren geleden heeft Sjef meegewerkt aan de organisatie van Shogi toernooien. Bij hem thuis kwam dus naast het schaak-en GO-bord ook het Shogi-bord op tafel. Nou heeft Japans schaken wel kenmerken van het standaard schaken, maar het is toch ook heel anders. Allereerst moet je de Chinese karakters op de stukken leren kennen, en dan is er nog de regel dat een geslagen stuk eigendom wordt van de tegenstander. En opnieuw als stuk van die tegenstander in het spel mag worden gebracht (de zogeheten ‘drops’). Sjef was daar zeer bedreven in en ik was helemaal niet bedacht op stukken die opeens uit het niets in het spel werden gebracht, want dat mag.

Maar dat is nog niet alles. Op een dag toverde hij met een glimlach nog een bordspel uit zijn kast. Naast het gewone Shogi, op een bord van 9x9 met iedere speler 20 stukken, kwam Sjef met Chu Shogi, een grotere variant die je speelt op een bord van 12x12 met ieder 46 stukken. We hebben het een paar keer gespeeld, met ieder naast ons een blad met de tekens van de stukken en de loop van elk stuk, anders kwam je er niet uit. Voor elke zet moesten we kijken welk stuk het ook weer was en hoe het zich voortbewoog. Overigens is deze variant nog niet de grootste, want vanaf Chu Shogi klimt het aantal stukken via Dai Shogi, Tai Shogi en nog zo wat varianten naar de grootste, en dat is Taikyoku Shogi, met elke speler 402 stukken op een bord van 36x36 (=1296 vakjes)! Overigens is het historisch de vraag of dit spel ooit echt gespeeld is. Maar het plezier van Sjef in Schaken, GO en Shogi was zichtbaar en ik ben hem dankbaar dat ik door hem deze laatste twee boeiende bordspellen heb leren kennen en met hem heb kunnen spelen.

René Meijer

We hebben 100 gasten en geen leden online